Το Παράθυρο

Σύννεφο μακρινό Δώσ’ μου φυλαχτό Έρωτα χάρτινο Δώσ’ μου να πονώ Όνειρο λάφυρο Άνθος θαλερό, ζεστό Σκέπασε τ’ άδικο Φέρε το πρωί στη γη Μη χαθείς στον βοριά Κόρη του…

Continue Reading Το Παράθυρο

Βοή

Κάνω το ελάχιστο Και μου φαίνεται πολύ Κάθε κίνηση μου φωνάζει υπερβολή Κλείνουν τα μάτια μου Πέφτουν βαριά Μα βλέπω ακόμα Μπήγω τα χέρια μου Βαθιά Στο χώμα Καρφώνω το…

Continue Reading Βοή

12:34 π.μ.

Μείνε λίγο, όπως είσαι απέναντί μου καθισμένος. Μείνε λίγο, δε χρειάζεται άλλο τίποτα να κάνεις. Απλώς, μείνε λίγο. Αν το θέλεις, κοίταζέ με. Είναι δύσκολο για μένα, το ξέρεις; Αμήχανα…

Continue Reading 12:34 π.μ.

Το Φόρεμα

Σκεφτόμουνα συνέχεια κάποιο καλοκαίρι για μιαν Ελένη τραγική όχι αυτή του Ρίτσου ή του Σεφέρη μα την άδικα της Ρόδου τη νεκρή σαν ένα πρόβατο που πάνε για σφαγή. Σκεφτόμουνα…

Continue Reading Το Φόρεμα

Το Εγώ μου κι’Εγώ…

-Δείξε υψηλή αξία.. -Εντάξει.. -Δείξε πόσο τέλεια περνάς.. -Μα δεν περνάω.. -Σιωπή! Περνάς.. δείξ’το.. εκτός αν θες να μείνεις μόνος.. -Όχι, όχι.. Εντάξει.. Συγγνώμη -Κρύψε τα λάθη σου.. και τις…

Continue Reading Το Εγώ μου κι’Εγώ…

Η Ανισορροπία του Έρωτα

Ο έρωτας είναι τυφλός μου είπε.. Ανισορροπία.. είπε.. Για αυτήν τυφλός είναι αυτός που δεν μπορεί να δει.. Για μένα είναι αυτός που δύναται να νιώσει περισσότερο.. Ναι μαμά.. ο…

Continue Reading Η Ανισορροπία του Έρωτα

Κλεισμένες πόρτες

Μας πέρασαν για πρόβατα Και, Στέλνουνε σκυλιά Μα... Μήτε τέτοια είμαστε Μήτε θέλουμε ποιμένα Και, Έχουμε τις πόρτες, Τα παράθυρα κλεισμένα Θράσος Και ιδέες, γραμμένες Σε διάφορα χαρτιά Ζητάμε την…

Continue Reading Κλεισμένες πόρτες

Ελπιδοφόρο τέλος

Έστεκε εκεί Ακίνητη Το νωπό γρασίδι νότιζε τα γυμνά της πόδια Το τριζοβόλημα της φωτιάς βεβήλωνε την νεκρική σιωπή Που βρισκόταν; Όπου και αν γυρνούσε, η ίδια εικόνα την στοίχειωνε…

Continue Reading Ελπιδοφόρο τέλος