Το Φόρεμα

Το Φόρεμα

Σκεφτόμουνα συνέχεια κάποιο καλοκαίρι
για μιαν Ελένη τραγική
όχι αυτή του Ρίτσου ή του Σεφέρη
μα την άδικα της Ρόδου τη νεκρή
σαν ένα πρόβατο που πάνε για σφαγή.

Σκεφτόμουνα την ώρα που φορούσα
ένα άσπρο φόρεμα, σεμνό
ντυνόμουν για το βράδυ που θα ζούσα
μία πτώση σε ατέλειωτο κενό
μία νύφη μ’ ένα τέλος τραγικό.

Ποτέ μη λες εγώ ποτέ
κλείνω τα μάτια μου κι εγώ στον δολοφόνο
εγώ θα ζήσω μες στη χώρα του ποτέ
κλείνω το φως για να μη δω αυτόν τον φόνο
μέχρι σ’ εμένα να συμβεί, δεν το πληρώνω.

Κι έτσι το βράδυ στο τραπέζι
όλοι οι φίλοι μαζεμένοι αγκαλιά
στο βάθος μουσική θαμπή να παίζει
αλλιώτικο το βλέμμα σας ξανά
και όλα γύρω μου φαινόντουσαν καλά.

Κορίτσια, αγόρια μια παρέα
χαράς ποτήρια ένα σωρό
και σαν να θόλωσα στο τέλος και μοιραία
σε ξένα ύδατα απόψε κολυμπώ
σας εμπιστεύτηκα το σώμα που φορώ.

Καλά παιδιά, σας ξέρω, παληκάρια
της κοινωνίας μιας μοντέρνας ηθικής
δε φταίτ’ εσείς που σας σκοτώνει η περηφάνια
θα με πηγαίνατε στο σπίτι μου ευθύς
έχετ’ αρρώστια μιας απαίσιας μορφής.

Έτσι που μπήκα στ’ αυτοκίνητο βιαίως
σαν να φοβήθηκα λιγάκι, ομολογώ
και τ’ αυτοκίνητο προχώραγε ταχέως
προς ένα μέρος μεθυσμένο, ερημικό
σαν να ζητούσα τις αισθήσεις μου, θαρρώ.

Κι ο ένας μ’ έριξε επάνω στο τιμόνι
το άσπρο φόρεμα μου έβγαλε ο άλλος
λιγοψυχάω και το αίμα μου παγώνει
μα δεν το θέλω, άφησέ με, είναι λάθος
ν’ αντισταθώ πώς να μπορέσω, με τι θάρρος.

Είμ’ ένα τίποτα, του δρόμου μία πόρνη
που ήπια λίγο πιο πολύ για την παρέα
μαμά, συγγνώμη, δεν το γνώριζα ακόμη
πως πρέπει ναι να λέω σε πάθη τους ακραία
εσείς στη θέση μου δε βρίσκεστε τυχαία.

Και πια ο κόσμος θα με δείχνει
μπορεί εν τέλει να το ήθελα κι εγώ
λες τελικά να πω συγγνώμη και στον θύτη
που μας κατέστρεψε στο τέλος και τους δυο
δε θα βουτήξω μες στο ψέμα σας αυτό.

Μα δεν αντέχει ο κόσμος άλλη Ελένη
σιχάθηκα που γίναμε πολλές
σιχαίνομαι το ψέμα που θα μένει
τα όνειρά μας έσκισαν εχθές
δεν είμαι άτυχη, απλά είναι πολλοί οι βιαστές.

Εγγραφείτε!
Ενημερώστε με για...
guest
1 Σχόλιο
Inline Feedbacks
Δείτε όλα τα σχόλια
Destiny Whisperer
Destiny Whisperer
2 Φεβρουαρίου 2021 14:58

Εκφράζω λοιπόν και δημοσίως πως υποκλίνομαι στη γραφή σου, και πόσο μάλλον στην ποίησή σου!

*Δεν μπορώ να μην σχολιάσω την εικόνα προφίλ… Απλά… Απερίγραπτη😂

Μοιραστείτε αυτό το κείμενο
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on email
σχετικα κειμενα
Jeronimo

Η μάστιγα των reality shows

Μια τάση που φαίνεται να αποκτά όλο και περισσότερη δημοτικότητα, κυρίως τώρα, την περίοδο του “εγκλεισμού”,  είναι η παρακολούθηση ενός ψυχαγωγικού προγράμματος στην τηλεόραση, κάποιας σειράς ή ταινίας.  Πράγματι, το πλήθος των διαθέσιμων εκπομπών που προσφέρει η κρατική ή ιδιωτική τηλεόραση στις μέρες μας αφήνει τους τηλεθεατές να εναλλάσσουν διαρκώς τα κανάλια, σε

Διαβάστε περισσοτερα >
Squidlisa

Το Παράθυρο

Σύννεφο μακρινό Δώσ’ μου φυλαχτό Έρωτα χάρτινο Δώσ’ μου να πονώ Όνειρο λάφυρο Άνθος θαλερό, ζεστό Σκέπασε τ’ άδικο Φέρε το πρωί στη γη Μη χαθείς

Διαβάστε περισσοτερα >

jakoda loskia & joya sioh

Ποιες είμαστε

Είμαστε 2 φοιτήτριες που αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε τη σελίδα αυτή ώστε να έχουν τα γραπτά και η λογοτεχνία, που αγαπάμε, έναν τόπο. Θα μας δείτε να κυκλοφορούμε με τα ψευδώνυμα Jakoda Loskia και Joya Sioh.
Φυσικά, αυτό δε θα είχε γούστο αν δεν συμμετείχατε κι εσείς. Επισκεφτείτε τη σελίδα “Σχετικά με εμάς” για να μάθετε περισσότερα.

Τα αγαπημένα μας
ακουστε μασ

το ραδιόφωνό μας

Περιηγηθείτε