Είμαι η Ελπίδα…

Είμαι η Ελπίδα…

Είμαι η Ελπίδα, ακόμα κι αν δεν με βαφτίσανε έτσι ή κανείς δε με φωνάζει έτσι, εγώ αυτή είμαι. Μια Ελπίδα ανώνυμη, μια Ελπίδα στον ήλιο.  Είμαι μια Ελπίδα, που στα χέρια της έκλεισε τη μελωδία της καλοκαιρινής αυγής, που στα μάτια της, κράτησε το δάκρυ των νιάτων, που στα χείλη της φύλαξε χιλιάδες φωνές. Είμαι η Ελπίδα, που ξαγρύπνησε εκείνο το βράδυ επιζητώντας μία στιγμή απόλυτης ηρεμίας και σηκώθηκε αχάραγα για να προλάβει το ξύπνημα της μέρας, το πρώτο της χαμόγελο, αυτή τη στιγμιαία και συνάμα αιώνια γαλήνη.

Είμαι λοιπόν η Ελπίδα, που κρύβεται πίσω από κάθε λέξη των νέων, πίσω από κάθε τους λάθος και κυρίως, πίσω από κάθε ανεκπλήρωτο όνειρο. Είμαι η Ελπίδα της σημερινής κοινωνίας, του αυριανού κόσμου, είμαι η Ελπίδα της ζωής. Είμαι μία από τις χιλιάδες Ελπίδες, που γεννήθηκαν στον κόσμο, όχι γιατί το διάλεξαν αλλά γιατί έπρεπε να έρθει κάτι, που θα τον αλλάξει. Είμαι κι εγώ ένα κορίτσι, που τολμώ να ονειρεύομαι, που αδιαφορώ για τις συνέπειες των ονείρων μου και προσπαθώ να οπλίζομαι με τις κατάλληλες ασπίδες, προκειμένου να αντέξω τα βέλη της πραγματικότητας, που σαν αδίστακτος λοχίας εν καιρώ πολέμου, διαρκώς στοχεύει και εξαφανίζει κάθε μη συνετό με τα τρέχοντα δεδομένα στόχο. Κι όμως, κι όμως εγώ συνεχίζω να ζω στη δική μου ουτοπία. Συνεχίζω να χτίζω έναν ολόκληρο κόσμο πάνω σε συννεφάκια παραισθήσεων. Και τολμώ να πω, πως ναι, συνεχίζω να κάνω όνειρα για το μέλλον. Για ένα μέλλον αβέβαιο, για ένα μέλλον μετέωρο, εγώ συνεχίζω να παλεύω. Συνεχίζω να χτίζω πύργους από τραπουλόχαρτα σε έναν τούλινο δίσκο στα χέρια ανισόρροπου σχοινοβάτη.

Κι αν όταν βγω στη ζωή με καλημερίσει με ένα απότομο χαστούκι; Κι αν όταν αρχίσω να κυνηγάω τα όνειρά μου πέσω με φόρα στο κενό και δεν ανοίξει το αλεξίπτωτο; Κι αν δε με αφήσουν να το ζήσω πώς θα μάθω; Κι αν δεν παλέψω, πώς θα σταθώ; Κι αν δεν πέσω πώς θα σηκωθώ; Κι αν δε με αφήσουν να βλέπω πιο ψηλά απ’ όσο μπορώ να φτάσω, πώς θα πετάξω, πώς θα είμαι χαρούμενη; Αν, λοιπόν, είμαι πολύ ονειροπόλα ή αν κυνηγώ το άπιαστο, ας το δείξει η ιστορία.

Όλοι κριτές, όλοι άξιοι να σχολιάζουν και να κλείνουν τα δικά μας παραθυρόφυλλα. Σε όλους αυτούς, ένα μόνο έχω να πω: Όποιος ως έφηβος, δεν ονειρεύτηκε, δεν κυνήγησε ξυπόλυτος σε άγνωστα εδάφη μια νεφέλη, δεν έψαξε μία ακτίδα φωτός μέσα σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο, όποιος στα μάτια του δεν στέγαζε έστω και κρυφά μία Ελπίδα, λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να τον ακούσω, δεν μπορώ να τον αντιμετωπίσω ως άξιο συμβουλάτορα. Κι αν πάλι ένιωσε σαν και ‘μένα, ένιωσε σαν Ελπίδα, έστω και για μια στιγμή, τότε νομίζω πως μου αξίζει να διεκδικώ κατανόηση. Τότε ας θυμηθεί πώς ήταν όταν και σ’ αυτόν άγγιζε το αιχμηρό ψαλίδι τα φτερά του. Κι αν παρ’ όλ’ αυτά, δεν με καταλαβαίνει, ας συνεχίσει να ζει στη σκιά της δικής μου περιφρόνησης.

Γιατί καλώς ή κακώς, εγώ τις αποφάσεις μου τις πήρα σε συνάρτηση με τα όνειρά μου κι αν αλλάξω το ένα, θα αλλάξει και το άλλο. Και δυστυχώς, δε νιώθω έτοιμη να αλλάξω τα όνειρά μου για κανέναν, κι αν τα αλλάξω θα τ’ αλλάξω αυτοβούλως, όχι επειδή κάποιοι το απαίτησαν, όχι για να τους ικανοποιήσω, για μένα, για την Ελπίδα.

Είμαι η Ελπίδα, ακόμα κι αν δεν με βαφτίσανε έτσι ή κανείς δε με φωνάζει έτσι, εγώ αυτή είμαι. Είμαι η Ελπίδα και βρίσκομαι στα μάτια κάθε νέου, ζω εκεί και με τον αργαλειό μου γνέθω τα όνειρά τους και είναι στο χέρι τους αν το υφαντό μου, το κάνουν μέλλον τους. Είμαι η Ελπίδα, που σε κάθε «δεν μπορείς», γίνομαι πείσμα και σαν τίγρης κατασπαράζω τον άπιαστο στόχο. Είμαι η Ελπίδα, που υπήρχα, υπάρχω και θα υπάρχω, για όσο καιρό τα αθώα παιδικά ματάκια με χρειάζονται, γιατί τι θα ήταν η ζωή χωρίς τη νεανική Ελπίδα;

Εγγραφείτε!
Ενημερώστε με για...
guest
2 Σχόλια
Inline Feedbacks
Δείτε όλα τα σχόλια
Nick
Guest
Nick
28 Ιανουαρίου 2021 19:31

Μείνε όπως είσαι αξιολάτρευτη ονειροπόλα και πότε μα ποτέ μην αφήσεις κανένα να σου στερήσει τα όνειρα σου και να σου πει ότι δεν μπορείς να τα κατακτήσεις.

Μοιραστείτε αυτό το κείμενο
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on email
σχετικα κειμενα
Jeronimo

Η μάστιγα των reality shows

Μια τάση που φαίνεται να αποκτά όλο και περισσότερη δημοτικότητα, κυρίως τώρα, την περίοδο του “εγκλεισμού”,  είναι η παρακολούθηση ενός ψυχαγωγικού προγράμματος στην τηλεόραση, κάποιας σειράς ή ταινίας.  Πράγματι, το πλήθος των διαθέσιμων εκπομπών που προσφέρει η κρατική ή ιδιωτική τηλεόραση στις μέρες μας αφήνει τους τηλεθεατές να εναλλάσσουν διαρκώς τα κανάλια, σε

Διαβάστε περισσοτερα >
Squidlisa

Το Παράθυρο

Σύννεφο μακρινό Δώσ’ μου φυλαχτό Έρωτα χάρτινο Δώσ’ μου να πονώ Όνειρο λάφυρο Άνθος θαλερό, ζεστό Σκέπασε τ’ άδικο Φέρε το πρωί στη γη Μη χαθείς

Διαβάστε περισσοτερα >

jakoda loskia & joya sioh

Ποιες είμαστε

Είμαστε 2 φοιτήτριες που αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε τη σελίδα αυτή ώστε να έχουν τα γραπτά και η λογοτεχνία, που αγαπάμε, έναν τόπο. Θα μας δείτε να κυκλοφορούμε με τα ψευδώνυμα Jakoda Loskia και Joya Sioh.
Φυσικά, αυτό δε θα είχε γούστο αν δεν συμμετείχατε κι εσείς. Επισκεφτείτε τη σελίδα “Σχετικά με εμάς” για να μάθετε περισσότερα.

Τα αγαπημένα μας
ακουστε μασ

το ραδιόφωνό μας

Περιηγηθείτε